Semantic readings of fear, vigilance and perseverance in the Qur'an with an interpretive approach based on the narrative interpretations of Ahl al-Bayt
Document Type : Original Article
Authors
1
PhD Student Persian Language and Literature, Faculty of Literature and Foreign Languages, Allameh Tabatabaei University, Tehran, Iran.
2
Ph.D. graduate, in Quran and Hadith Sciences, University of Quran and Hadith. Qom, Iran.
3
دانشیار گروه معارف اسلامی دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.
Abstract
The concept of "fear" in the Holy Qur'an is represented with words such as "fear", "violence" and "vigor", each with meaningful burden in different contexts. At first glance, these vocabulary seem synonymous, but their semantic analysis reveals fundamental differences in etymology, applied context, and epistemic implications. The purpose of this article is to explain the semantic differences of these words in the light of the narrative interpretations of Ahl al -Bayt and to examine the role of these narratives in accurate interpretation of concepts related to fear in the Qur'an. The narrative analysis presented in this paper shows that Ahl al -Bayt have been highly accurate in expressing the differences of these vocabulary. Imam Sadiq speaks of a concept that fear is not due to doubt, but derives from the shortage of the province and the Prophet. Also, in the verse of the verse (Fater/1) Khorasit has been introduced as the product of the real cognition of God and only for those whose acts confirm their speech. The results of the study show that the semantic analysis of the vocabulary of fear in the Qur'an will be incomplete regardless of the narrative interpretations of the Ahl al -Bayt. These narratives not only illuminate the apparent and literal dimensions of the vocabulary, but also explain their decline, and their practical status in the context of divine theology. Therefore, the simultaneous use of linguistic analysis and narrative data provides a comprehensive way to accurately and deeply interpret the ethical -epistemic concepts in the Holy Qur'an.
Keywords
قرآن کریم.
1. ابنبسطام، عبدالله (1416ق). طب الأئمة، نجف: المکتبة الحیدریة.
2. ابنعاشور، محمدطاهر (2000م). التحریر و التنویر، بیروت: فرهنگ نشر نو.
3. بحرانی، سیدهاشم (1415ق). البرهان فی تفسیر القرآن. قم: مؤسسة البعثة.
4. حسنبنعلی العسکری; (1409ق). التفسیر المنسوب إلی الإمام الحسن العسکری ;، قم: مدرسة الإمام المهدی (عجلاللهتعالیفرجه).
5. حلی، ابنفهد احمدبنمحمد؛ موحدی قمی، احمد (1407ق). عدة الداعی و نجاح الساعی، قم: دار الکتاب الإسلامی.
6. حویزی، عبدعلی بن جمعه (1415ق). تفسیر نورالثقلین، قم: نشر اسماعیلیان.
7. خراسانی، محمدجواد (1416ق). هدایة الأمة إلی معرفة الائمة، قم: مؤسسة البعثة.
8. دیلمی، حسنبنمحمد (1408ق). أعلام الدین فی صفات المؤمنین. قم: مؤسسة آلالبیت.
9. راد، علی؛ دهقانی فیروزآبادی، حامد (1398). «معناشناسی روایی، چیستی و مبانی اعتبار»، علوم حدیث تطبیقی، سال6، شمارۀ11، صص 147-168.
10. راد، علی؛ دهقانی فیروزآبادی، حامد (1401). «معناشناسی روایی مفردات قرآن نزد قرآن پژوهان امامیه، رهیافتها و نمونهها»، مشکوة، سال40، شمارۀ154: صص 50-76. DOI: 20.1001.1.16838033.1401.41.1.3.0
11. راغب اصفهانی، حسین (1412ق). المفردات فی غریب القرآن، بیروت: دار الشامیة.
12. سیوطی، جلالالدین (1404). الدر المنثور فی التفسیر بالمأثور، قم: مکتبة الآیة الله المرعشی النجفی.
13. صفوی، کوروش (1392). معنیشناسی کاربردی، تهران: سمت.
14. طباطبایی، سیدمحمدحسین (1378ق). تفسیر المیزان، ترجمه: محمدباقر موسوی، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
15. طبری، محمدبنجریر (1422ق). جامع البیان فی تأویل آی القرآن، قاهره: هجر.
16. طوسی، محمدبنحسن (بیتا). التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار الإحیاء.
17. فیض کاشانی، محمدبنمرتضی (1382). تفسیر الصافی، تهران: انتشارات الصدر.
18. قمی، علیبنابراهیم (1404ق). تفسیر القمی، قم: دار الکتاب.
19. کلینی، محمدبنیعقوب (1363ق). الکافی، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
20. مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحار الأنوار، بیروت: دار احیاء التراث.
21. مصطفوی، حسن (1360). التحقیق فی کلمات القران الکریم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
22. موسوی، سیدمحسن؛ علینژاد، محسن (1397). نقش احادیث معصومین در معناشناسی واژگان قرآن کریم، فصلنامه تخصصی مطالعات قرآن و حدیث سفینه، سال16، شمارۀ61، صص 11-22.
23. نکونام، جعفر (1390). درآمدی بر معناشناسی قرآن، قم: دانشکدۀ اصول الدین.
