قرآن‌پژوهی روایی

قرآن‌پژوهی روایی

نقد و تحلیل گزارش انتساب شراب‌خواری به حضرت عیسی(ع) در انجیل متّی با تأکید بر قرآن، روایات اسلامی و منابع مسیحی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
بشیر سلیمی 1
سیدمحمد رضوی 2
1 دکتری علوم قرآن و حدیث، مدرس گروه معارف اسلامی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده الهیات واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
10.22034/nqr.2025.2054520.1017
چکیده
هدف از این پژوهش امکان‌سنجی شراب‌خواری پیامبر الهی عیسی در انجیل متّی و سایر منابع کتاب مقدس بوده است. این موضوع به‌عنوان یک تعارض با آموزه‌های قرآن کریم مدنظر بوده است. سؤال اصلی تحقیق که با روش کتابخانه‌ای و با رویکرد تحلیلی سامان یافته، چنین است: بر اساس انجیل متّی و سایر قرائن درون‌دینی مسیحی، امکان نسبت شرب خمر به عیسی وجود داشته است؟ چگونه می‌توان با قرائنی خارج از عهدین این موضوع را نقد نمود؟ و منابع اسلامی نیز به این انتساب چه واکنشی نشان داده‌اند؟ به همین منظور افزون بر جست‌وجو در عهدین، با تأکید بر انجیل متّی به‌عنوان یکی از اناجیل هم‌نوا (نظیر) به منابع اسلامی شامل آیات، تفاسیر روایی و احادیث نیز نگریسته شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تعارضی میان قرآن و انجیل متّی به‌صورت مبنایی در مورد شرب خمر وجود نداشته است و می‌توان این تعارض را بدوی و ظاهری دانست؛ یعنی در اناجیل هم‌نوا شاهد وحدت‌نظر با قرآن هستیم؛ اما در رسائل پولس آزادی در نوشیدنی‌ها تجویز شده است، احادیث اسلامی نیز موید این مساله بود به نحوی که شرب خمر در تمام ادیان الهی مورد نکوهش بوده است و جوازی شرعی براین مسئله هیچ‌گاه وجود نداشته است.
کلیدواژه‌ها
شراب‌خواری
انجیل متّی
قرآن
تفاسیر روایی
گفت‌وگوی ادیان

عنوان مقاله English

A Critical Analysis of the Attribution of Wine Drinking to Jesus in the Gospel of Matthew: A Study Based on the Qur’an, Islamic Narrations, and Christian Sources

نویسندگان English

Bashir Salimi 1
Seyyed Mohammad Razavi 2
1 PhD in Qur'anic and Hadith Sciences Lecturer, Department of Islamic Studies, Tehran University of Art, Tehran, Iran.
2 2 Assistant Professor, Faculty of Theology, Science and Research Branch Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

The purpose of this research is to assess the possibility of the Jesus's partaking of the "fruit of the vine" in the Gospel of Matthew and other sources of the Bible. This issue has been considered as a conflict with the teachings of the Holy Quran. So the main question of the research is whether, based on the Gospel of Matthew and other evidence within the Christian religion, it is possible to attribute drinking alcohol to Jesus (PBUH)? How can this issue be criticized with evidence outside the Christian scriptures? For this purpose, in addition to Jewish and Christian sources, Islamic sources including verses, narrative interpretations and hadiths have also been looked at. The findings show that there is no fundamental conflict between the Quran and the Gospel of Matthew in this case and that the conflict is apparent. The method of this research is analytical-library.This issue has been considered as a conflict with the teachings of the Holy Quran. So the main question of the research is whether, based on the Gospel of Matthew and other evidence within the Christian religion, it is possible to attribute drinking alcohol to Jesus (PBUH)? How can this issue be criticized with evidence outside the Christian scriptures? For this purpose, in addition to Jewish and Christian sources, Islamic sources including verses, narrative interpretations, and hadiths have also been looked at. The findings show that there is no fundamental conflict between the Quran and the Gospel of Matthew in this case and that the conflict is apparent. The method of this research is analytical-library.

کلیدواژه‌ها English

Jesus's partaking of the "fruit of the vine"
Gospel of Matthew
Quran
Narrative Interpretations
Interfaith Dialogue
قرآن کریم (1373). ترجمه: محمدمهدی فولادوند، قم: دفتر مطالعات تاریخ معارف اسلامی.
1.    ابن حنبل، احمد (بی‌تا). مسند احمد، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
2.    ابن منظور، محمد بن مکرم‏ (1408ق). لسان العرب، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
3.    آلوسی، محمود بن عبدالله (بی‌تا). روح المعانی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
4.    امام رضا ، علی بن موسی ‏(1406ق). الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا‏، مشهد: موسسۀ آل‌البیت .
5.    ایلیاده، میرچا (1399). تاریخ اندیشه‌های دینی: از گوتاما بودا تا پیروزی مسیحیت، ترجمه: بهزاد سالکی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.
6.    بحرانی، سیدهاشم بن سلیمان (1415ق). البرهان فی تفسیر القرآن، تهران: بنیاد بعثت.
7.    بخاری، ابوعبدالله محمد بن اسماعیل (بی‌تا). صحیح البخاری، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
8.    بلاغی، سید عبدالحجت (1345). تفسیر بلاغی (حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر)، قم: حکمت. 
9.     بلخی، مولانا جلال الدین (1366). مثنوی معنوی، تصحیح: نیکلسون، تهران: امیر کبیر.
10.     جرجانی، حسین‌بن‌حسن (1317). تفسیر گازر (جلاء الاذهان و جلاء الاحزان)، تهران: دانشگاه تهران.
11.     حجتی، سیدمحمدباقر (1358). پژوهشی دربارۀ قرآن و تاریخ آن، تهران: نهضت زنان مسلمان.
12.     حر عاملی، محمد بن الحسن (1363). وسائل الشیعة، تهران: اسلامیه.
13.     دایرة المعارف کتاب مقدس (1382). مترجم: علیایی آلیس، تهران: نشر سرخدار.
14.     شاه عبدالعظیمی، حسین بن احمد الحسینی (1363). تفسیر اثنی عشری، تهران: میقات.
15.     شبر، سیدعبدالله (1412ق). تفسیر القرآن الکریم، بیروت: دارالبلاغة.
16.     صحاف کاشانی، محمد (1388). بررسی کتاب مقدس 2، مکاتبه و اندیشه، شمارۀ33، صص147-166.
17.     صدوق، محمدبن‌بابویه (1398ق). التوحید، تحقیق: هاشم‏ حسینى، قم: جامعه مدرسین.
18.    ـــــــــــــــــــــــ (1378ق). عیون أخبار الرضا. تحقیق: مهدى‏ لاجوردى، تهران: انتشارات جهان.
19.     طباطبایی، سیدمحمدحسین (1397ق). المیزان فی تفسیر القرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
20.     طبرسی، فضل‌بن‌حسن (1379ق). مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت: داراحیاء التراث العربی.
21.     طبری، محمدبن‌جریر (1412ق). جامع البیان فى تفسیر القرآن، بیروت: دارالمعرفة.
22.     طوسی، محمدبن‌حسن (1365). تهذیب الاحکام، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
23.     ــــــــــــــــــــــ (1409ق). التبیان فی تفسیر القرآن، قم: مکتبة الاعلام الاسلامی.
24.     طیّب، سیدعبدالحسین (1366). تفسیر اطیب البیان، تهران: نشر اسلامی.
25.    عسقلانی، احمدبن‌علی (بی‌تا). فتح الباری بشرح صحیح البخاری، بیروت: دارالمعرفة.
26.     علوی عاملی، احمد (1373). مصقل صفا در نقد کلام مسیحیت، قم: امیر.
27.     عمید، حسن (1375). فرهنگ عمید، تهران: امیر کبیر.
28.     عیاشى، محمدبن‌مسعود (1380ق). تفسیر العیّاشی، تهران: المطبعة العلمیة.‏
29.     فیض کاشانی، ملامحسن (بی‌تا). تفسیر الصافی، مشهد: دار المرتضی.
30.     قرشی بنایی، علی اکبر (1412ق). قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
31.     قشیری نیشابوری، مسلم بن حجاج (1992م). صحیح المسلم، بیروت: دارالکتب العلمیة.
32.     قمی، علی بن ابراهیم (1404ق). تفسیر القمی، قم: دار الکتاب.
33.     کارپنتر، همفری (1374). عیسی، ترجمه: حسن کامشاد، تهران: طرح نو. 
34.     کاشانی، ملا فتح الله (1344). منهج الصادقین فی الزام المخالفین، تهران: کتابفروشی اسلامیه.
35.     کتاب مقدس (عهدین)، (2002 م). انگلستان: ایلام. 
36.     کلینی، محمد بن یعقوب (1365). الکافی، قم: دارالکتب الاسلامیة.
37.     لاهیجی، بهاءالدین محمد شیخعلی (1363). تفسیر شریف لاهیجی، تهران: مؤسسسه مطبوعاتی علمی.
38.     مالک ابن انس (1998م). الموطّأ، بیروت: دارالکتب العربی.
39.     ملک مکان، حمید (1385). نقدهایی برمسیحیت از علامه بلاغی، هفت آسمان، سال هشتم، شماره 32، صص335-356.
40.     نوری،حسین بن محمدتقی (1408ق). مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، قم: مؤسسۀ آل البیت .
41.     هیأت تحریریه موسسه در راه حق (1350). حقیقت مسیح، قم: موسسه در راه حق.
42.    The Holy Bible, Containing the Old and New Testaments, Translated out of the Original Tongues and with the Former Translations Diligently Compared & Revised, Set forth in (1611) and commonly known as the , King James Version (p: 26 – 52).
43.    Thomas Carson, Joann Cerrito) 2002(. The New Catholic Encyclopedia, Second Edition, The catholic university of America Washington, D.C.
44.    www.biblica.com.
45.    www.britanica.com.