قرآن‌پژوهی روایی

قرآن‌پژوهی روایی

واکاوی شراب‌خواری حضرت عیسی(ع) در انجیل متّی و نقد و بررسی آن با تأکید بر منابع مسیحی و اسلامی (احادیث و تفاسیر روایی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 دکتری علوم قرآن و حدیث، مدرس گروه معارف اسلامی، دانشگاه هنر تهران، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده الهیات واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
چکیده
هدف از این پژوهش امکان‌سنجی شراب‌خواری پیامبر الهی عیسی (علیه السلام) در انجیل متّی و سایر منابع کتاب مقدس بوده است. این موضوع به عنوان یک تعارض با آموزه‌های قرآن کریم مدّنظر بوده است. سؤال اصلی تحقیق که با روش کتابخانه‌ای و با رویکرد تحلیلی سامان یافته، چنین است: بر اساس انجیل متّی و سایر قرائن درون‌دینی مسیحی، امکان نسبت شرب خمر به عیسی(علیه‌السلام) وجود داشته است؟ چگونه می‌توان با قرائنی خارج از عهدین این موضوع را نقد نمود؟ و منابع اسلامی نیز به این انتساب چه واکنشی نشان داده‌اند؟ به همین منظور افزون بر جست‌وجو در عهدین، با تأکید بر انجیل متّی به عنوان یکی از اناجیل هم‌نوا (نظیر) به منابع اسلامی شامل آیات، تفاسیر روایی و احادیث نیز نگریسته شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که تعارضی میان قرآن و انجیل متّی به صورت مبنایی در مورد شرب خمر وجود نداشته است و می‌توان این تعارض را بدوی و ظاهری دانست؛ یعنی در اناجیل هم‌نوا شاهد وحدت‌نظر با قرآن هستیم؛ اما در رسائل پولس آزادی در نوشیدنی‌ها تجویز شده است، احادیث اسلامی نیز موید این مساله بود به نحوی که شرب خمر در تمام ادیان الهی مورد نکوهش بوده است و جوازی شرعی براین مسئله هیچ‌گاه وجود نداشته است.
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

An analysis of the drinking of wine by Jesus (PBUH) in the Gospel of Matthew and its criticism with an emphasis on Christian and Islamic sources (narrative interpretations and hadiths)

نویسندگان English

Bashir Salimi 1
Seyyed Mohammad Razavi 2
1 PhD in Qur'anic and Hadith Sciences Lecturer, Department of Islamic Studies, Tehran University of Art, Tehran, Iran.
2 2 Assistant Professor, Faculty of Theology, Science and Research Branch Islamic Azad University, Tehran, Iran.
چکیده English

The purpose of this research is to assess the possibility of the Prophet Jesus drinking alcohol in the Gospel of Matthew and other sources of the Bible. This issue has been considered as a conflict with the teachings of the Holy Quran. So the main question of the research is whether, based on the Gospel of Matthew and other evidence within the Christian religion, it is possible to attribute drinking alcohol to Jesus (PBUH)? How can this issue be criticized with evidence outside the Christian scriptures? For this purpose, in addition to Jewish and Christian sources, Islamic sources including verses, narrative interpretations and hadiths have also been looked at. The findings show that there is no fundamental conflict between the Quran and the Gospel of Matthew in this case and that the conflict is apparent. The method of this research is analytical-library.This issue has been considered as a conflict with the teachings of the Holy Quran. So the main question of the research is whether, based on the Gospel of Matthew and other evidence within the Christian religion, it is possible to attribute drinking alcohol to Jesus (PBUH)? How can this issue be criticized with evidence outside the Christian scriptures? For this purpose, in addition to Jewish and Christian sources, Islamic sources including verses, narrative interpretations, and hadiths have also been looked at. The findings show that there is no fundamental conflict between the Quran and the Gospel of Matthew in this case and that the conflict is apparent. The method of this research is analytical-library.

کلیدواژه‌ها English

Alcoholism
Gospel of Matthew
Quran
Narrative Interpretations
Interfaith Dialogue
  1. قرآن کریم (1373). ترجمه: محمدمهدی فولادوند، قم: دفتر مطالعات تاریخ معارف اسلامی.
  2. ابن حنبل احمد (بی‌تا). مسند احمد، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  3. ابن منظور، محمد بن مکرم‏ (1408ق، 1988م) لسان العرب، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  4. آلوسی، محمود بن عبدالله (بی‌تا). روح المعانی، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
  5. امام رضا علیه السلام، علی بن موسی ‏(1406ق). الفقه المنسوب إلى الإمام الرضا علیه السلام‏، مشهد: موسسه آل البیت علیهم السلام.
  6. ایلیاده میرچا (1399). تاریخ اندیشه‌های دینی: از گوتاما بودا تا پیروزی مسیحیت، ترجمه: بهزاد سالکی، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه.
  7. بحرانی سیدهاشم بن سلیمان (1415ق). البرهان فی تفسیر القرآن، تهران: بنیاد بعثت.
  8. بخاری، ابوعبدالله محمد بن اسماعیل (بی‌تا). صحیح البخاری، بیروت: دار احیاء التراث العربی.
  9. بلاغی، سید عبدالحجّت (1345). تفسیر بلاغی (حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر)، قم: حکمت.
  10. بلخی، مولانا جلال الدین (1366). مثنوی معنوی، تصحیح: نیکلسون، تهران: امیر کبیر.
  11. جرجانی، حسین بن حسن (1317). تفسیر گازر (جلاء الاذهان و جلاء الاحزان)، تهران: دانشگاه تهران.
  12. حجّتی، سیدمحمدباقر (1358). پژوهشی درباره قرآن و تاریخ آن، تهران: نهضت زنان مسلمان.
  13. حرّ عاملی، محمد بن الحسن (1363). وسائل الشیعة، تهران: اسلامیه.
  14. دایرة المعارف کتاب مقدس (1382)، مترجم: علیایی آلیس، تهران: نشر سرخدار.
  15. شاه عبدالعظیمی، حسین بن احمد الحسینی (1363). تفسیر اثنی عشری، تهران: میقات.
  16. شبّر، سید عبدالله (1412ق). تفسیر القرآن الکریم، بیروت: دارالبلاغة.
  17. صحاف کاشانی محمد (1388)، بررسی کتاب مقدس 2، مکاتبه و اندیشه، شماره 33، صص147-166.
  18. صدوق، ابوجعفر محمد بن بابویه (1398ق). التوحید، تحقیق: هاشم‏ حسینى، قم: جامعه مدرسین.
  19. ــــــــــــــــــــــــــــــــ (1378ق). عیون أخبار الرضا (ع). تحقیق: مهدى‏ لاجوردى، تهران: انتشارات جهان.
  20. طباطبایی، سیدمحمدحسین (1397ق). المیزان فی تفسیر القرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
  21. طبرسی، فضل بن حسن (1379ق)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت: داراحیاء التراث العربی.
  22. طبری، محمد بن جریر (1412ق). جامع البیان فى تفسیر القرآن، بیروت: دارالمعرفة.
  23. طوسی، محمد بن حسن (1365). تهذیب الاحکام، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
  24. طوسی، محمد بن حسن (1409ق). التبیان فی تفسیر القرآن، قم: مکتبة الاعلام الاسلامی.
  25. طیّب، سیدعبدالحسین (1366). تفسیر اطیب البیان، تهران: نشر اسلامی.
  26. عسقلانی، احمد بن علی (بی‌تا)، فتح الباری بشرح صحیح البخاری، بیروت: دارالمعرفة.
  27. علوی عاملی، احمد (1373). مصقل صفا در نقد کلام مسیحیت، قم: امیر.
  28. عمید، حسن (1375). فرهنگ عمید، تهران: امیر کبیر.
  29. عیاشى، محمد بن مسعود (1380ق)، تفسیر العیّاشی‏، تهران: المطبعة العلمیة.‏
  30. فیض کاشانی، ملامحسن (بی‌تا). تفسیر الصافی، مشهد: دار المرتضی.
  31. قرشی بنایی، علی اکبر (1412ق). قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
  32. قشیری نیشابوری، مسلم بن حجاج (1992م). صحیح المسلم، بیروت: دارالکتب العلمیة.
  33. قمی، علی بن ابراهیم (1404ق). تفسیر القمی، قم: دار الکتاب.
  34. کارپنتر، همفری (1374). عیسی، ترجمه: حسن کامشاد، تهران: طرح نو.
  35. کاشانی، ملا فتح الله (1344). منهج الصادقین فی الزام المخالفین، تهران: کتابفروشی اسلامیه.
  36. کتاب مقدس (عهدین) (2002 م). انگلستان: ایلام.
  37. کلینی محمد بن یعقوب (1365). الکافی، قم: دارالکتب الاسلامیة.
  38. لاهیجی، بهاءالدین محمد شیخعلی (1363). تفسیر شریف لاهیجی، تهران: مؤسسسه مطبوعاتی علمی.
  39. مالک ابن انس (1998م). الموطّأ، بیروت: دارالکتب العربی.
  40. ملک مکان، حمید (1385). نقدهایی برمسیحیت از علامه بلاغی، هفت آسمان، سال هشتم، شماره 32، صص335-356.
  41. نوری حسین بن محمدتقی (1408ق). مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، قم: مؤسسة آل البیت علیهم السلام‏.
  42. هیأت تحریریه موسسه در راه حق (1350). حقیقت مسیح، قم: موسسه در راه حق.
  43. The Holy Bible, Containing the Old and New Testaments, Translated out of the Original Tongues and with the Former Translations Diligently Compared & Revised, Set forth in (1611) and commonly known as the , King James Version (p: 26 – 52).
  44. Thomas Carson, Joann Cerrito) 2002(. The New Catholic Encyclopedia, Second Edition, The catholic university of America Washington, D.C.
  45. biblica.com.
  46. britanica.com.